۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۱

کوچ چند هزار ساله

بسیاری از جاده های بین شهری کشور ما٬مسیر کوچ چند هزار ساله ایلات وعشایر است . کسترش شهرها٬جاده ها٬بزرگ راه ها و ایجاد کارخانه ها در حاشیه شهر ها موجب تغییر در نحوه کوچ ومعیشت کوچ نشینان ایران شده است. شرایط بهتر برای کوچ نشینان در زمان کوچ و درخت کاری بین شهری در کشور ما دو اقدامی فرمایشی و بدون تفکر که هیچ گاه جدی گرفته نشده است .
محمد نجفی [ ۰۵ آذر ۱۳۹۱ ]

سلام . عکس زیبا بود.
از نظر آقای مرتضی غفاری هم، مطالبی یاد گرفتم


مهان تهرانی [ ۱۷ مهر ۱۳۹۱ ]

ما از جنس هم نیستیم تو جاده ای وآهن


حسین اسماعیلی [ ۲۹ ارديبهشت ۱۳۹۱ ]

نگاه کاوشگر و دقیق شما به لایه های فراموش شده جوامع ایرانی و آنهایی که مورد بی توجهی و بی مهری قرار گرفته اند شایسته تقدیر است، مستند نگاریهایی کم نظیر از جوامع عشایری که به نظر بنده سایر عکاسان بدلیل عدم آشنایی کافی و لمس نکردن این نوع خاص از زندگی کمتر قادر به بیان و عرضه آن خواهند بود.
سپاس.


مرتضی غفاری [ ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۱ ]

جناب آقای حسن غفاری
با سلام مجدد/ در مورد مطلبی که راجع به موانع موجود بر سر راه کوچ نشینان ذکر کرده اید و بخشی از آن را ناشی از توسعه ی فیزیکی ( و نه لزوما توسعه ی کیفی) شهرها و جاده های ترانزیتی و مسافرتی دانسته اید، مواردی را جهت روشن شدن مساله یاداوری می کنم: 1- بسیاری از تحولات مورد بحث بویژه در امور توسعه و شهرسازی معاصر سابقه ای در تاریخ سرزمین ما نداشته و برای اولین بار رخ داده و یا در حال وقوع هستند. برخی از این تحولات (سودمند و یا زیان آور) منشا جهانی دارند و بنابراین فارغ از خواست و اراده ی مردم و دولت های وقت در کشور ما رخ می دهند. مانند رشد شهرنشینی و گسترش راه ها و صنایع تولیدی و صنعتی در حومه شهرها و ... بسیاری از این تحولات اگرچه به زیان عشایر بوده اند اما در جهت تامین نیازهای سایر مردم در شهرها و روستاها شکل گرفته اند.
2- در بسیاری از موارد به دلیل ناشناختگی شرایط جدید، دولت و بخش خصوصی قادر به پیش¬بینی و لذا هدایت مسیر تحولات و رخدادهای آینده نیستند و غالبا تلاش ها در جهت کاستن از تبعات منفی و بصورت همزمان با خود تحولات صورت میگیرد. به همین دلیل تنها پس از گذر زمان ناکارآمدی و زیان بار بودن بسیاری از تصمیمات و رویکرهای مدیریتی مشخص می شوند.
3- جلوه ها و رفاه موجود در شهرهای معاصر از سوی مردم به عنوان یک ارزش شناخته شده و تغییر سبک زندگی از روش ایلی و روستایی به زیست شهری یک تغییر حتمی و غیر قابل برگشت دانسته شده است. کمتر مهاجرتی در جهت خلاف این مسیر دیده شده، گرچه این روند متاسفانه به آسیب دیدن چرخه ی حیات در دراز مدت منجر خواهد شد.
4- به نظر می رسد مبدا، مقصد و مسیر حرکت بخش هایی از ایلات و عشایر با مساله¬ی مالکیت اراضی در طول این مسیرهای سنتی تداخل و تعارض یافته باشد. و این خود سبب شده است تا آنها به سمت فضاهای عمومی تر و بویژه جاده های شهری کشانده شوند.
5- مردم ایلات و عشایر به دلیل جابجایی در میان مرزهای سیاسی استان ها فاقد یک شناسنامه ی مکانی مشخص بوده و درنتیجه عاجز از شرکت در مناسبت های سیاسی به صورت سازمان یافته مانند شهرها میباشند و لذا خواسته ها و تمایلات آنها کمتر از خواسته های شهرنشینان از سوی نمایندگان و مدیران مسئول مورد توجه قرار می گیرد و این مساله تا حدی بدیهی و معقول به نظر می رسد.
با اینهمه مطالعه ی تجربه های کشورهایی که پیش از ما با مساله ی بحران زیستی عشایر کوچ رو در نتیجه ی رشد صنعت و شهرنشینی مواجه بوده اند، می توانست و می تواند در پرهیز از تکرار خطاها و حل مسائل و مشکلات این جامعه ی کوچ رو موثر و مفید باشد./سپاس از توجه جنابعالی.


نام Name
ایمیل Email
سایت Website
پیغام Message
کد امنیتی : Security Code :
اگر تصویر نمایش داده نشده است و یا خوانا نیست، لطفا بر روی آن کلیک کنید تا عبارت جدیدی نمایش داده شود.
704950